പ്രസവാനന്ദം…

മാതൃഭുമിയില്‍ ബിജി ഹിലാല്‍ പറയുന്നു പ്രസവം വീട്ടില്‍ മതി ആശുപത്രിയില്‍ വേണം എന്നില്ല എന്ന്. സാങ്കേതികമായി അതില്‍ തെറ്റൊന്നും ഇല്ല. വീട്ടിലെ പ്രസവവും ആശുപത്രിയിലെ പ്രസവവും തമ്മില്‍ സത്യസന്ധമായി പറഞ്ഞാല്‍ വലിയ വ്യത്യാസങ്ങള്‍ ഒന്നും ഇല്ല. ഒന്ന് വീട്ടില്‍ നടക്കുന്നു, മറ്റേത് ആശുപത്രിയില്‍ നടക്കുന്നു എന്നതൊഴിച്ച്.

പിന്നെ എന്തിന്നാണ് ആശുപത്രിയില്‍ പ്രസവിക്കാന്‍ സര്‍ക്കാരും, ആരോഗ്യപ്രവര്‍ത്തകരും ആഹ്വാനം ചെയ്യുന്നത്?

പ്രസവം സങ്കീര്‍ണമായ ഒരു പ്രക്രിയ ആണ്. കൃത്യമായി പ്രസവവേദന അനുഭവപ്പെടണം, ഗര്‍ഭപാത്രം സങ്കോചിക്കണം, ഗര്‍ഭമുഖം വികസിക്കണം, കുട്ടി താഴേക്ക് ഇറങ്ങണം – അതും തല താഴെക്കായി തന്നെ വേണം, മറുപിള്ള പുറത്തു വരണം, അങ്ങനെ, അങ്ങനെ. പ്രകൃതിയില്‍ ഈ സങ്കീര്‍ണമായ പ്രക്രിയ അനുസ്യുതം നടക്കുന്നത് തന്നെയാണ്. മനുഷ്യന്‍ ഒഴിച്ച് മറ്റെല്ലാ മൃഗങ്ങളും ഇപ്പോളും പ്രകൃതിയില്‍ സ്വാഭാവികമായി പ്രസവിക്കുന്നു.

പക്ഷെ ഇതിനിടക്ക്‌ എന്തെങ്കിലും പ്രശ്നമുണ്ടാവാന്‍ സാധ്യത വളരെ അധികം ആണ്. സമയം എത്താതെയുള്ള പ്രസവം, അമ്നിയോട്ടിക് ഫ്ലൂയിഡ് കുറവ്, കൃത്യമായ സങ്കോചം നടക്കാതിരിക്കുക എന്നിവ അതില്‍ ചിലതാണ്. അങ്ങനെ ഉള്ള സന്ദര്‍ഭങ്ങളില്‍ ആശുപത്രിയില്‍ ആണെങ്കില്‍ വേണ്ട നടപടികള്‍ എടുക്കാന്‍ സാധിക്കും. വീട്ടിലാണെങ്കില്‍, ആ സാഹചര്യത്തില്‍, അമ്മയെ, ചിലപ്പോള്‍ കുഞ്ഞിനേയും പ്രകൃതിക്ക് വിട്ടു കൊടുക്കാനെ കഴിയൂ. അപ്രതീക്ഷിതമായി സംഭവിക്കുന്ന ഇത്തരം അപകടങ്ങള്‍ ആണ് ആശുപത്രിയിലെ പ്രസവം അനിവാര്യമാക്കുന്നത്.

വൃത്തിഹീനമായ സാഹചര്യങ്ങളില്‍ പ്രസവം നടക്കുമ്പോള്‍, അണുബാധ ഉണ്ടാവാനുള്ള സാധ്യത കൂടുതല്‍ ആണ്. അണുബാധ മൂര്ചിച്ചാണ് പ്രസവാനുബന്ധ മരണങ്ങളില്‍ സിംഹഭാഗവും നടക്കുന്നത്. ആശുപത്രിയില്‍ അണുവിമുക്തമാക്കപ്പെട്ട  സാഹചര്യത്തില്‍ നടക്കുന്ന പ്രസവത്തില്‍ ഈ സാധ്യത വിരളമാണ്. എന്നാല്‍ വളരെ വൃത്തിയായി സൂക്ഷിച്ച ഒരു മുറിയില്‍, അണുനാശിനി ഉപയോഗിച്ച് കഴുകി, പ്രവേശനം നിയന്ത്രിച്ചു പ്രസവിച്ചാല്‍,  അണുബാധക്കുള്ള സാധ്യത വിരളമാണ്. വീട്ടിലും സാധ്യമായതാണ് ഇത് എന്നര്‍ത്ഥം.

രണ്ടുകാലില്‍ നടക്കുന്ന മനുഷ്യന്റെ പ്രസവമുഖം ഭാരനിയന്ത്രണത്തിനു വേണ്ടി ചുരുങ്ങിവരികയും, ബുദ്ധിവികാസത്തിന്റെ അനന്തരഫലമായി തല വലുതാകുകയും ചെയ്തത് പ്രസവം കൂടുതല്‍ ബുദ്ധിമുട്ടാക്കി എന്ന് ചില വിദഗ്ധര്‍ പറയുന്നു. എന്നാല്‍, ശാസ്ത്രീയമായി തെളിയിക്കപ്പെട്ടിട്ടുള്ളതല്ല ഇതൊന്നും.  സിസേറിയന്‍ ഉണ്ടാവാന്‍ എല്ലാവരും സാധ്യതപട്ടികയില്‍ ഒരേപോലെ ഉള്‍പ്പെടുത്തുന്ന കാരണങ്ങള്‍ ഗര്‍ഭിണിയുടെ പ്രായം, കുഞ്ഞിന്റെ ഭാരക്കുറവ്, അമ്മയുടെ ഭാരക്കൂടുതല്‍, എന്നിവയോടൊപ്പം സ്വകാര്യ ആശുപത്രിയിലെ പ്രസവം കൂടിയാണ്.

സ്വകാര്യ ആശുപത്രിയിലെ പ്രസവം സിസേറിയന്‍ കൂട്ടുന്നു എന്ന് പറയുമ്പോള്‍ത്തന്നെ അസ്വാഭാവികത തോന്നുന്നില്ലേ?

92-93 കാലയളവില്‍ ഇന്ത്യയിലെ പ്രസവങ്ങളില്‍ രണ്ടര ശതമാനം മാത്രമായിരുന്നു സിസേറിയന്‍ എങ്കില്‍ ഇന്ന് അത് 20 ശതമാനത്തില്‍ എത്തി നില്‍ക്കുന്നു. ലോകാരോഗ്യ സംഘടന പറയുന്ന കണക്കനുസരിച്ച് 10 മുതല്‍ 15 ശതമാനം മാത്രമേ സിസേറിയന്‍ ആവശ്യമുള്ളൂ എന്നിരിക്കെയാണ് ഇത്. സര്‍ക്കാര്‍ ആശുപത്രികളില്‍ ഇത് 10 ശതമാനത്തോട് അടുത്തുനില്‍ക്കുമ്പോള്‍ സ്വകാര്യ ആശുപത്രികളുടെ കണക്കെടുത്താല്‍ ഇത് മുപ്പതു ശതമാനത്തിനും മുകളില്‍ ആണ്.

എന്റെ അനുഭവം പറയാം. ഭാര്യയുടെ പ്രസവത്തിനു വേണ്ടി പാലക്കാട് ജില്ലയിലെ ഒരു സ്വകാര്യ മെഡിക്കല്‍ കോളേജ് തിരഞ്ഞെടുത്തത് അവിടുത്തെ വൃത്തിയും സൌകര്യങ്ങളും കണ്ടിട്ടാണ്. വൃത്തിഹീനമായ ആശുപത്രിയില്‍ വീട്ടിലെതിനെക്കാള്‍ കൂടുതല്‍ അണുബാധ സാധ്യത ഉണ്ടല്ലോ. സ്വാഭാവികമായി വളരുന്ന കുട്ടി. സ്കാന്‍ റിപ്പോര്‍ട്ടുകള്‍ നോര്‍മല്‍. എന്നാല്‍ എല്ലാ കൂടിക്കാഴ്ചയിലും ആശുപത്രി മുതലാളി കൂടെയായ ഡോക്ടര്‍ പറഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നത് കുട്ടിക്ക് ഭാരം കുറവാണ്, സിസേറിയന്‍ വേണ്ടി വരും എന്നാണ്. അവസാനം 33-ആമത് ആഴ്ചയില്‍ ഡോക്ടര്‍ തീര്‍പ്പ് കല്‍പ്പിച്ചു. അടുത്ത ആഴ്ച പ്രസവം. ഞാന്‍ ഡല്‍ഹിയില്‍ നിന്നും നാട്ടിലെത്തി. അടുത്ത ആഴ്ചയില്‍ ഡോക്ടറെ കണ്ടു. ഡോക്ടര്‍ പല്ലവി ആവര്‍ത്തിച്ചു. ഇന്ന് തന്നെ പ്രസവിക്കാം. കുട്ടിക്ക് ഭാരം കുറച്ചു കുറവാണ്, എന്നാല്‍ അപായകരമായ രീതിയില്‍ കുറവല്ല. സ്കാന്‍ റിപ്പോര്‍ട്ടില്‍ കാര്യമായ പ്രശ്നങ്ങള്‍ ഒന്നും ഇല്ല എന്നും, അടിയന്തിരമായി പ്രസവിക്കെണ്ടതായ യാതൊരു സാഹചര്യവും ഇല്ല എന്നും ഞാന്‍ വാദിച്ചപ്പോള്‍ ഡോക്ടര്‍ സമ്മതിക്കുകയും ചെയ്തു. എന്നാലും റിസ്ക്‌ ഒഴിവാക്കാന്‍ അടുത്ത ആഴ്ച വീണ്ടും വരാനും, വേണ്ടിവന്നാല്‍  അഡ്മിറ്റ്‌ ചെയ്യാനും ഉപദേശിച്ചു. കുട്ടിയുടെ ജീവന് ഭീക്ഷണി ഉണ്ട് എന്ന് ഉറപ്പുള്ള സാഹചര്യത്തില്‍ മാത്രമേ 36 ആഴ്ച ആവുന്നതിനു മുന്‍പ് പ്രസവിപ്പിക്കാവൂ എന്നാണ് വൈദ്യശാസ്ത്രം.

35-ആം ആഴ്ചയില്‍ വീണ്ടും ആശുപത്രി. അഡ്മിറ്റ്‌ ആയി. ഡോക്ടര്‍ പലവിധേന പ്രസവിപ്പിക്കുന്നതാണ് നല്ലത് എന്ന് ഉപദേശിച്ചു. ഞങ്ങള്‍ വഴങ്ങിയില്ല. 36 ആഴ്ച എങ്ങനെയോ തികച്ചു. ഇതുവരെ പ്രസവം ആവാത്ത സ്ഥിതിക്ക് വീട്ടില്‍ പോയി വേദന ഉണ്ടാവുമ്പോള്‍ വന്നാല്‍ പോരെ എന്ന് ഡോക്ടറോട്. മനസ്സില്ലാമനസ്സോടെ മനസ്സോടെ ഡോക്ടര്‍ സമ്മതം മൂളി. പരിശോധനകള്‍ക്ക് ശേഷം ഡിസ്ചാര്‍ജ്. വൈകുന്നേരം വീട്ടില്‍ എത്തി, രാത്രി ഉറങ്ങി, പുലര്‍ച്ചെ നനവ്‌ തോന്നി ആശുപത്രിയിലേക്ക് പോയി. അമ്നിയോടിക് ഫ്ലൂയിഡ് ലീക്ക് ആയി എന്നും ഉടനെ പ്രസവപ്പിക്കണം എന്നും പറഞ്ഞു. പ്രസവിപ്പിക്കാന്‍ ഉള്ള ആദ്യ രീതി, സഞ്ചി പൊട്ടിച്ചു വെള്ളം കളയുക എന്നതാണ്. കുറച്ചു കഴിയുമ്പോള്‍ വേദന വന്നില്ലെങ്കില്‍ ഓക്സിടോസിന്‍ ഇന്‍ജക്ഷന്‍ കൊടുക്കും. മിക്കവാറും ആളുകള്‍ അതോടെ പ്രസവിക്കും. അവശേഷിക്കുന്ന 10 ശതമാനത്തിനു സിസേറിയന്‍ വേണ്ടിവരും.  ചുരുക്കിപറഞ്ഞാല്‍ ഡോക്ടര്‍ ആഗ്രഹിച്ചപോലെ സിസേറിയന്‍ ആക്കിയെടുത്തു എന്ന് പറയുന്നതാവും ശെരി.

ലേബര്‍ റൂമില്‍ കയറി സഞ്ചി പൊട്ടിച്ചു കഴിഞ്ഞാല്‍, പിന്നെ ഡോക്ടര്‍ പറയുന്നതാണ് ശെരി. പിന്നെ നമുക്ക് ഒരു അഭിപ്രായവും പറയാന്‍ ഉള്ള സാഹചര്യം ഉണ്ടാവില്ല. വളരെ അപൂര്‍വ്വം ആശുപത്രികളില്‍ പ്രസവമുറിയില്‍ ഭര്‍ത്താവിനെ അനുവദിക്കാറുണ്ട്. അത്തരം ആശുപത്രികളില്‍ ഈ പ്രശ്നം ഉണ്ടാവില്ല.

ഇന്ത്യയില്‍ കൃത്യദിവസം പ്രസവിക്കല്‍ നിര്‍ബന്ധം ആണ്. എന്റെ സുഹൃത്തിനെ 37 ആഴ്ച തികയുന്ന ദിവസം രാവിലെ തന്നെ ആശുപത്രിയില്‍ എത്താത്തതിനു ഡോക്ടര്‍ വഴക്ക് പറഞ്ഞു. വിദേശങ്ങളില്‍ 40 ആഴ്ച ആവുകയോ, വേദനയോ മറ്റു അസ്വസ്ഥതകളോ തോന്നാതെ ആശുപത്രിയില്‍ പ്രവേശിപ്പിക്കാന്‍ അനുവദിക്കില്ല.

ശിശുമരണനിരക്ക് കുറയ്ക്കുന്നതില്‍ ആശുപത്രികള്‍ക്ക് വലിയ പങ്ക് ഉണ്ട്. അണുബാധ തടയുന്നതിലൂടെ, അപ്രതീക്ഷിതമായി ഉണ്ടാവുന്ന സങ്കീര്‍ണ്ണതകള്‍ കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നതിലൂടെ, ഗര്‍ഭകാലയളവില്‍ പോഷണം ഉറപ്പു വരുത്തുക എന്നിവയിലൂടെയാണ് ഇത് ചെയ്യുന്നത്. വൈറ്റമിന്‍ ഗുളികള്‍ക്കും ഇതില്‍ പങ്കുണ്ട്.  ഇതൊഴിച്ചു ആശുപത്രികളിലും സാധാരണ സ്വാഭാവികമായി തന്നെയാണ് പ്രസവം നടക്കുന്നത് അഥവാ നടക്കേണ്ടത്‌. എന്നാല്‍ ആശുപത്രികളില്‍, പ്രത്യേകിച്ച് സ്വകാര്യ ആശുപത്രികളില്‍ കണ്ടുവരുന്ന അനാരോഗ്യകരമായ ലാഭക്കൊതി കണ്ടില്ലെന്നു നടിക്കാന്‍ ആവില്ല.

പ്രസവിക്കാന്‍ ആശുപത്രികള്‍ തന്നെ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നതാണ് ഉത്തമം, എന്നാല്‍ കഴിവതും സ്വകാര്യ ആശുപത്രികള്‍ ഒഴിവാക്കുക.  സ്വകാര്യ ആശുപത്രികള്‍ വേണമെങ്കില്‍, സിസേറിയന്‍ പരമാവധി കുറച്ചു സംഭവിക്കുന്ന ആശുപത്രികള്‍ തിരഞ്ഞെടുക്കുക (കോഴിക്കോട് ക്രാഡില്‍ അങ്ങനെയാണ് എന്ന് കേട്ടിട്ടുണ്ട് ). മുന്‍കൂട്ടി പ്രസവപാക്കേജുകള്‍ തരുന്ന ആശുപത്രികള്‍ പൊതുവേ മികച്ചതാണ് എന്നാണ് എന്റെ സുഹൃത്തുക്കളുടെ അനുഭവം(തീര്‍ച്ചയായും അവരുടെ ബില്‍ കൂടുതല്‍ ആയിരിക്കും, പക്ഷെ അവര്‍ അതിനു വേണ്ടി നമ്മളെ തെറ്റിദ്ധരിപ്പിക്കില്ല).

Additional Information:

  1. My wife delivered in PK Das Institute of Medical Sciences, from the same management which killed Jishnu.
  2. All deliveries(5 or 6) in private rooms during my one week of stay in hospital were Caesarian sections. All these cases were sent to Operation Theatre after the failure of Induced delivery.
  3. The failure rate of induced delivery is only 10%.
  4. All deliveries in the free ward of the same hospital during my stay were normal deliveries. They allow students of the college to attend those deliveries for study purposes as a part of medical education.

Link to Mathrubhumi Article

പ്രമുഖ നടന്റെ ഫേസ്‌ബുക്ക്

മലയാളത്തിലെ ഒരു പ്രമുഖ നടൻ അടുത്തിടെ ഫേസ്‌ബുക്കിൽ സജീവമായി. ലോകത്തു നടക്കുന്ന നല്ലതും  ചീത്തതും ആയ എന്തിനെ കുറിച്ചും ആധികാരികമായി അഭിപ്രായം പറയുക, അതിനു വരുന്ന പ്രതികരണങ്ങൾ ആസ്വദിക്കുക. വിവാദ വിഷയങ്ങളിൽ പ്രതികരിക്കുമ്പോൾ കൂടുതൽ ജനശ്രദ്ധ കിട്ടും എന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ നടൻ പിന്നീട് വിവാദവിഷയങ്ങളിൽ കൂടുതൽ ശ്രദ്ധിച്ചു തുടങ്ങി. 400 ലൈക്കിൽ നിന്നു 4000 ലൈക്കിൽ നിന്നും 45000 ലൈക്കിലേക്കും എത്തിയപ്പോൾ അദ്ദേഹം മനസ്സിലാക്കി ജനങ്ങൾക്ക് ഉള്ളിന്റെയുള്ളിൽ ഒരു സ്ഥായിയായ ഭരണവിരുദ്ധ വികാരം ഉണ്ട്. അതു പൂർണ്ണമായും മുതലെടുക്കുന്ന വിമർശനങ്ങൾ കൂടുതൽ ജനശ്രദ്ധ പിടിച്ചു പറ്റും. വിമർശിക്കാൻ പുതിയതൊന്നും ഇല്ലെങ്കിലോ? നല്ല കാര്യങ്ങളുടെയും മോശം വശം ചികഞ്ഞെടുക്കുക,  അല്ലെങ്കിൽ എന്തെങ്കിലും മോശമാണ് എന്നു വരുത്തുക, വിമർശിക്കുക.

ആദ്യമേ തന്നെ പറയട്ടെ, ആൾ നല്ല കഴിവുള്ള, അഭിനയം കൊണ്ട് ജനശ്രദ്ധ പിടിച്ചുപറ്റിയ നടൻ ആണ്. അല്ലാതെ തട്ടിക്കൂട്ടും ഗുസ്തിയും അല്ല. എന്നിട്ടു പോലും ഫേസ്‌ബുക്ക് ലൈക്കുകൾ അദ്ദേഹത്തെ മോഹിപ്പിക്കുന്നു എന്നത് ഒരു അത്ഭുതം അല്ലെ? നമ്മുടെ എല്ലാവരുടെയും ഉള്ളിൽ പതുങ്ങിക്കിടക്കുന്ന ആത്‍മരതിയെ (Narcissism) പരിപോഷിപ്പിക്കുന്നു എന്നതാണ് എല്ലാ സാമൂഹിക മാധ്യമങ്ങളുടെയും വിജയരഹസ്യം. ഏത്ര പ്രശസ്തനായ വ്യക്തിക്കും ഒരു പിടി കൂടെ പ്രശസ്തനാവാനുള്ള ആഗ്രഹം, അതു മുതലെടുക്കുന്ന മാധ്യമങ്ങൾ.

ഞാൻ വസ്തുതപരാമല്ലാത്ത വിമർശനങ്ങളെ കുറിച്ചു മാത്രമാണ് ഈ അഭിപ്രായം പറയുന്നത്. പക്ഷെ, അങ്ങനെ വരുമ്പോൾ വസ്തുതാപരമായ തെറ്റു കരുതിക്കൂട്ടി വരുത്തിയതല്ല എന്നു ഉറപ്പ് വേണമല്ലോ. തെറ്റ് ചൂണ്ടിക്കാട്ടി ഞാൻ പ്രസ്തുത നടന്റെ പോസ്റ്റിൽ ഒരു കമന്റ് ഇട്ടു. കരുതിക്കൂട്ടി വരുത്തിയ തെറ്റല്ലെങ്കിൽ തിരുത്താൻ നമ്മൾ അവസരം കൊടുക്കണമല്ലോ. ഒരു മറുപടിയുമില്ല! തിരക്കുള്ള ആളല്ലേ, നമ്മുടെ കമന്റ് കണ്ടുകാണില്ല. നമ്മുടെ കമന്റിന് താഴെ നടന്റെ പോസ്റ്റിനെ പുകഴ്ത്തി ഒരു കമന്റ് വന്നു, കാര്യമായി ഒന്നുമില്ല. അങ്ങ് പറഞ്ഞതാണ് ശരി, അങ്ങ് മഹാനാണ് ലൈൻ. ഉടനെ വന്നു നടന്റെ ലൈക്ക്. അപ്പോൾ കാര്യം മനസ്സിലായി, കാണാത്തതല്ല, കാണണ്ട എന്നു തീരുമാനിച്ചതാണ്. 

ഉള്ള കാര്യം പറഞ്ഞാൽ പ്രസ്തുത നടനെ കുറ്റം പറഞ്ഞിട്ട് ഒരു കാര്യവുമില്ല. സമ്പദ്‌വ്യവസ്ഥയെ പറ്റി പോലും സാമ്പത്തിക വിദഗ്ദ്ധൻ പറയുന്നതിനെക്കാളും നമുക്ക് സ്വീകാര്യം വല്ല നടനോ, ക്രിക്കറ്റ് കളിക്കാരനോ പറയുന്നതാണ്. മഹാനടൻ ബ്ലോഗിൽ ഏഴുതുന്നത് സത്യവും വിഷയം പഠിച്ച അന്താരാഷ്ട്ര വിദഗ്ദ്ധൻ പറയുന്നത് തെറ്റും ആവുന്ന നാടാണിത്. ശ്രീജിത് മൂക്കൻ(വിശ്വ വിഖ്യാതമായ മൂക്ക്- ബഷീർ) വിഷയത്തെ പറ്റി എന്ത് പറഞ്ഞു എന്നതിന് വേണ്ടി കാതോർക്കുന്ന ഒരു ജനതയാണ് നമ്മൾ. 

ആദ്യമേ തന്നെ നമ്മൾ വിഷയത്തിൽ അവഗാഹം ഉള്ളവരുടെ അഭിപ്രായത്തിന് കൂടുതൽ വില കൊടുക്കാൻ പഠിക്കണം. ഒരു ക്രിക്കറ്റ് കളിക്കാരൻ, അയാൾ എത്ര നല്ല കളിക്കാരനാണെങ്കിലും ഒരു നല്ല രാഷ്ട്രീയക്കാരനോ, ഒരു അഭിനേതാവ് അയാൾ ഏത്ര നല്ല നാടൻ ആണെങ്കിലും ഒരു നല്ല സാമ്പത്തിക ശാസ്ത്രജ്ഞനോ ആവണം എന്നില്ല എന്നു നമ്മൾ മനസ്സിലാക്കണം. അവഗണിക്കേണ്ടത് അവഗണിക്കാനും സ്വീകരിക്കേണ്ടത് സ്വീകരിക്കാനും നമ്മൾ ശീ ലിക്കണം

വക്കീൽ സാബ്

വളരെ പണ്ട് ഒരു വക്കീൽ ഉണ്ടായിരുന്നു. വളരെ എന്നു പറഞ്ഞാൽ, അത്ര മുന്പൊന്നും അല്ല, ഒരു 20 -25 കൊല്ലം മുമ്പ്. ഞാൻ സ്‌കൂൾ വിദ്യാര്ഥിയായിരിക്കുമ്പോൾ. ഉണ്ടായിരുന്നു എന്നല്ല, അദ്ദേഹം ഇപ്പോഴും ഉണ്ട്. അദ്ദേഹം അന്ന് ഉണ്ടായിരുന്നു എന്നതിനേക്കാൾ അദ്ദേഹത്തിനോട് എനിക്ക് അന്ന് ഒരു പാട് ബഹുമാനം ഉണ്ടായിരുന്നു എന്നാണ് ഞാൻ പറയേണ്ടിയിരുന്നത്. ബഹുമാനം എന്നു പറഞ്ഞാൽ വെറും ബഹുമാനം മാത്രമല്ല, ഒരു തരം വീരാരാധന. 

എന്റെ ഉറ്റ സുഹൃത്തിന്റെ അമ്മാവനാണ് കക്ഷി. അമ്മാവന്റെ വീരകഥകൾ കേൾക്കാതെ 30 ദിവസം തുടർച്ചയായി കടന്നു പോവുക അസംഭവ്യം ആണ്. തന്റെ വീട്ടിലേക്കുള്ള വഴി അടച്ചുകെട്ടിയ അയൽവാസിയുടെ വേലി രാത്രി പൊളിച്ചു മാറ്റുകയും, അതി രാവിലെ തന്നെ കോടതിയിൽ പോയി അതിർത്തിതർക്കം പറഞ്ഞു സ്റ്റേ വാങ്ങുകയും ചെയ്ത വക്കീൽ. കേസ് കഴിയുന്ന വരെ വേലി പൊളിഞ്ഞു തന്നെ കിടക്കും. പാവം അയൽവാസി. അയൽവാസിയുടെ പ്ലാവ് വെട്ടി കിണറ്റിൽ ഇട്ടിട്ട് അയാൾ അറിയുന്നതിനു മുൻപേ സ്റ്റേ വാങ്ങിയ വക്കീൽ… അങ്ങനെ അങ്ങനെ ഒരു പാട്…

നമ്മുടെ ഡാഡിയും വക്കീലാണെ. ഒരു സാഹസിക കൃത്യവും ചെയ്യാത്ത ബോറൻ വക്കീൽ. ചിലപ്പോൾ ഒക്കെ നമ്മുടെ വീട്ടിൽ ഉള്ള വക്കീൽ ഇത്തരം വീരകൃത്യങ്ങൾ ഒന്നും ചെയ്യാത്തതിൽ അത്ഭുതവും, കുറച്ചു അരിശവും തോന്നിയിരുന്നു.

ഇപ്പോൾ ഈ വക്കീലിനെ പറ്റി ഏഴുതാൻ എന്താണ് കാരണം എന്ന് പറയാം. ഇന്ന് അദ്ദേഹം കറ കളഞ്ഞ ഒരു ആർ എസ് എസ് അനുഭാവി ആണ്. സാമൂഹിക മാധ്യമങ്ങളിലെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ പോസ്റ്റുകൾ ആണ് ഈ കുറിപ്പിന് കാരണം ആയത്.

കള്ളനോട്ട് കേസിൽ ഒരു യുവമോർച്ച പ്രവർത്തകൻ അറസ്റ്റിലായ വാർത്തക്ക് അദ്ദേഹത്തിന്റെ മറുപടി പണ്ടെങ്ങോ ഒരു സിപിഎം പ്രവർത്തകൻ സമാന സംഭവത്തിൽ അറസ്റ്റിലായതിന്റെ പത്രവാർത്ത, മറ്റാരിൽ നിന്നോ ഷെയർ ചെയ്തതാണ്.

മറ്റൊരു തമാശ, ഇല്ലാത്ത ബീഫ് നിരോധനത്തിനെതിരെ പ്രതിഷേധിക്കുന്ന കമ്മ്യുണിസ്റ്റുകൾക്കുള്ള ട്രോൾ ആണ്. നിയമം അറിയാവുന്ന വക്കീലിനോട്, ഞാൻ എന്തിന് ഇന്ത്യൻ ഭരണഘടനയിലെ ഏഴാം അനുഛേദത്തെ കുറിച്ചും അധികാരവിഭജനത്തെ കുറിച്ചും എന്തു പറയാൻ. അദ്ദേഹത്തിന്റെ മറ്റൊരു ന്യായം ക്യൂബയിൽ കന്നുകാലി വധം നിരോധിച്ചിട്ടുണ്ട് എന്നതാണ്. ജനാധിപത്യ രാഷ്ട്രത്തിന് ഉത്തമ മാതൃക. അതിനു അവിടെ  തക്കതായ കാരണം എന്തെങ്കിലും ഉണ്ടോ ഇല്ലയോ എന്നതും അദ്ദേഹത്തിന് വിഷയം അല്ല.

എന്നാൽ ഈ കുറിപ്പിന് കാരണമായത് ഇതൊന്നുമല്ല. ഈയടുത്ത് കൊച്ചി മെട്രോ ഉൽഘാടന യാത്രയിലെ കുമ്മനത്തിന്റെ സാനിധ്യം ആണ്. ഇന്ത്യൻ പ്രധാനമന്ത്രിയെ അദ്ദേഹം ബി ജെ പിയുടെ പ്രധാനമന്ത്രി എന്നും, കേരള ഗവർണറെ ബിജെപിയുടെ ഗവർണർ എന്നും, കുമ്മനത്തിനെ ബിജെപി സംസ്ഥാന പ്രസിഡന്റ് എന്നും അടയാളപ്പെടുത്തി. ഇതിനിടയിൽ കേരള മുഖ്യമന്ത്രിയെ ആർക്കും വേണ്ടാത്ത മുഖ്യമന്ത്രി എന്നും അടയാളപ്പെടുത്തി. 

ചോദ്യം ഒന്ന്: തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട അധിക്കാരസ്ഥാനങ്ങളിൽ ഇരിക്കുന്ന ആളുകൾ അവരുടെ പാർട്ടിയെ മാത്രം ആണോ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നത്? ഭരണഘടനാ പദവികൾക്ക് രാഷ്ട്രീയം ഉണ്ടോ? സത്യത്തിൽ ആ യാത്രയിൽ ഉണ്ടായിരുന്നത് ഇന്ത്യൻ പ്രധാനമന്ത്രിയും, കേരള ഗവർണറും കേരള മുഖ്യമന്ത്രിയും അല്ലെ? കൂടെ ആർക്കും വേണ്ടാത്ത കുമ്മനവും…

ഉളുപ്പില്ലാതെ വലിഞ്ഞു കയറിയതല്ലേ എന്ന ചോദ്യത്തിന് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഉത്തരം ഒരു മറുചോദ്യം ആയിരുന്നു. സി പി എം പോലീസ് എവിടെയായിരുന്നു എന്ന്.

ഇവിടെ ആണ് അടുത്ത ചോദ്യം: ബ്യുറോക്രസിക്ക് രാഷ്ട്രീയം ഉണ്ടോ? പ്രധാനമന്ത്രി പങ്കെടുക്കുന്ന പരിപാടിയുടെ സുരക്ഷാചുമതല എസ് പി ജിക്ക് ആണ് എന്ന് ഒരു വക്കീലിന് അറിയാതെ വരുമോ?

സത്യത്തിൽ ഈ വ്യക്തി ഒരു ഉദാഹരണം ആണ്. തീവ്രവാദത്തിലേക്ക് ആകൃഷ്ടരാവുന്ന യുവാക്കൾ അഭ്യസ്ത വിദ്യരാണല്ലോ എന്ന ചോദ്യത്തിന് ഉത്തരവും ആണ്. ഇസ്‌ലാമിക് സ്റ്റേറ്റ് ആകർഷിക്കുന്ന ആളുകളും, ആർ എസ് എസ് പോലെയുള്ള തീവ്രസ്വഭാവമുള്ള വലതുപക്ഷ സംഘടനകൾ ആകർഷിക്കുന്ന ആളുകളും ബുദ്ധിമാന്മാർ തന്നെയാണ്. എന്നാൽ മസ്തിഷ്കപ്രഷാളനത്തിന്റെ ഏതോ ഘട്ടത്തിൽ അവർ ഉദാത്തം എന്നു വിശ്വസിക്കുന്ന ഒന്നിന് വേണ്ടി തലച്ചോർ പണയം വെക്കുന്നു. പിന്നെ അവരുടെ വിദ്യാഭ്യാസവും ചിന്താശേഷിയും നിയന്ത്രിക്കുന്നത് അവരുടെ പ്രത്യയശാസ്ത്രം മാത്രമാണ്.

ഇത് ഒറ്റപ്പെട്ട ഒരു ഉദാഹരണം അല്ല. നാളെ ഞാനോ, നിങ്ങളോ ഈ അവസ്ഥയിൽ എത്താം. അതു കൊണ്ടു ആര് എന്തു  പുതിയ കാര്യം പറഞ്ഞാലും, രണ്ടു പ്രാവശ്യം ആലോചിച്ചതിനു ശേഷം മാത്രം അത് സ്വീകരിക്കുക. വീണ്ടും വീണ്ടും അതിന്റെ സാധ്യതകൾ ആരായുക. നൂറു ശതമാനം ഉറപ്പുള്ള കാര്യങ്ങൾ മാത്രം മറ്റൊരാളോടൊ, പൊതു സമൂഹത്തിലോ പറയുക.

അരവിന്ദന്റെ പാചകം

നമ്മുടെ പഴയ കഥാപാത്രം അരവിന്ദനെ ഓര്‍മ്മയില്ലേ? റഷീദ് ഭായിടെ അടുക്കള കണ്ടപ്പോള്‍ ഓനൊരു പൂതി. നാളെ മൊതല്‍ നമ്മക്കും പള്ള നെറച്ചും ചോറും സാമ്പാറും കഴിക്കണം. ഈ ഗോസായിമാരുടെ ഓണക്കച്ചപ്പാതീം ദാലും ഇനി വേണ്ട.
അങ്ങനെ അരവിന്ദന്‍ പാചകം തുടങ്ങാന്‍ തീരുമാനിച്ചു. പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കാന്‍ റഷീദ് ഭായിയും. റഷീദ് ഭയിയാണെങ്കില്‍ എല്ലാ വിധത്തിലും തരത്തിലും ഉള്ള പാത്രങ്ങള്‍ വാങ്ങിയ ശേഷം മാത്രം പാചകം ചെയ്യാവൂ എന്നാ അഭിപ്രായക്കാരന്‍. എന്നാലും അരവിന്ദന് വേണ്ടി വാങ്ങേണ്ട സാധനങ്ങളുടെ ലിസ്റ്റ് ചുരുക്കി. അരവിന്ദന്‍ ആണെങ്കിലോ ജീവിതത്തില്‍ അടുക്കളയും പച്ചക്കറിചന്തയും കണ്ടിട്ടേയില്ല. ഷോപ്പിംഗ്‌ തുടങ്ങി.
ആദ്യം തന്നെ 500 രൂപ മുടക്കി ഒരു 5 കിലോന്റെ ഗ്യാസ് അടുപ്പ് വാങ്ങി. അത് വീട്ടില്‍ ഒരു മൂലയ്ക്ക് വൃത്തിയായ് വച്ച ശേഷം വീര്‍ ബസാര്‍ എന്നാ ലോക്കല്‍ ചന്തയിലേക്ക്.
അരവിന്ദന്‍ ഒരു പ്ലേറ്റും ഗ്ലാസും വാങ്ങുമ്പോള്‍ റഷീദ് ഭായി ‘ഒന്ന് പോര, മൂന്നെണ്ണം വാങ്ങിക്കോളി. ഞമ്മളൊക്കെ വെരുമ്പോ തിന്നാന്‍ തരണ്ടേ…’
അങ്ങനെ പാത്രം വാങ്ങി വാങ്ങി 1000 രൂപയോളം ചിലവായി. അരവിന്ദന്‍ ഈ പണിക്കു ഇറങ്ങെണ്ടിയിരുന്നില്ല എന്ന് ചിന്തിക്കാന്‍ തുടങ്ങി. ഏതായാലും ആയിരം രൂപ പോയി, ഇനി അഞ്ഞൂറും കൂടി ഉണ്ടെങ്കില്‍ കാര്യം നടക്കും, ഇവിടെ വെച്ച് നിര്‍ത്തിയാല്‍ പോയ ആയിരം മാത്രം മിച്ചം. ഒരു വിധത്തില്‍ അങ്ങേരെ പറഞ്ഞു മനസ്സിലാക്കി, ബാക്കി സാധനങ്ങള്‍ വാങ്ങി വീട്ടിലെത്തി.
അപ്പൊ റഷീദ് ഭായിക്ക് ഒരു ആഗ്രഹം. അടുക്കള ഉദ്ഘാടനം പ്രമാണിച്ച് അരവിന്ദന്റെ കയ്യില്‍ നിന്നും ചോറും സാമ്പാറും കഴിക്കണം. എങ്ങനെയാ ഉണ്ടാക്കുന്നത് എന്ന് നിങ്ങള്‍ പറഞ്ഞു തന്നാല്‍ ഞാന്‍ ഉണ്ടാക്കാം എന്ന് അരവിന്ദനും.
സാമ്പാറിന് വേണ്ട സാധനങ്ങള്‍ കുക്കറിലായി കുറച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ ആദ്യ വിസില്‍. അരവിന്ദന്‍ ഈ വിസില്‍ കാണുന്നതെ ആദ്യം.
അരവിന്ദന്റെ പേടിച്ച മുഖം കണ്ടു റഷീദ് ഭായിക്ക് തമാശ. ‘അരവിന്ദോ പ്രഷര്‍ കൂടുതല്‍ ആണ്, ആ ബാതില്‍ അങ്ങട്ട് തൊറന്നാളീ, കാറ്റ് ഒയിഞ്ഞോട്ടെ’ എന്ന് റഷീദ് ഭായി.
അരവിന്ദന്‍ ഓടി പ്പോയി വാതിലും ജനലും ഒക്കെ തുറന്നിട്ടു എന്നിട്ടൊരു ചോദ്യം ‘ഇനി കുക്കര്‍ പൊട്ടിത്തെറിക്കുകയോന്നും ഇല്ലല്ലോ അല്ലെ?’.
അങ്ങനെയാണ് പ്രഷര്‍ കുക്കറിന്റെ പോയിട്ട് ചട്ടുകത്തിന്റെ പിടിപോലും കാണാത്ത അരവിന്ദന്‍ പാചകം തുടങ്ങിയത്.

സച്ചിയേട്ടന്റെ ടിവി

സച്ചിയേട്ടന്‍ (സച്ചിദാനന്ദന്‍ ) ഒരു സര്‍ക്കാര്‍ ജീവനക്കാരന്‍ ആണ്. കുടുംബസമേതം ഞങ്ങളുടെ അയല്‍വാസി. ഭാര്യയും, സ്കൂളില്‍ പഠിക്കുന്ന രണ്ടു മക്കളും ആയി സ്വന്തമായി വീട് വാങ്ങി താമസിക്കുന്നു.
എന്ത് കാര്യത്തിലും സച്ചിയേട്ടന്‍  വളരെ ശക്തമായ അഭിപ്രായങ്ങള്‍ ഉണ്ടാവും. വാദിക്കാന്‍ പോയാല്‍ ഞാന്‍ പിടിച്ച മുയലിനു മൂന്നു കൊമ്പ് എന്ന രീതിയില്‍ നമ്മളെ നിഷ്പ്രഭമാക്കുന്ന വാഗ്ധോരണി. കഴിയുന്നതും ഞങ്ങള്‍  രാഷ്ട്രീയം, സാമൂഹികം, സമകാലീനം ആയ സംഭവങ്ങള്‍ സച്ചിയേട്ടനുമായി ചര്‍ച്ച ചെയ്യാതിരിക്കാന്‍ ശ്രദ്ധിച്ചു പോന്നു.
മുംബയില്‍  തീവ്രവാദി ആക്രമണം നടന്ന സമയം. രാവിലെ പത്തരയോടെ ക്ളാസ്‌ കഴിഞ്ഞു വന്ന എന്നോട് റഷീദു ഭായി ആണ് പറഞ്ഞത് മുംബൈ ആക്രമണ വിവരം. കമാന്റോകളെ, അവര്‍ ഹെലികോപ്ടറില്‍ തൂങ്ങി ഇറങ്ങുന്നത്, ഒക്കെ ടിവിയില്‍ ലൈവ് ആയി കാണിക്കുന്നുണ്ട് എന്നും കേട്ടു.  പേപ്പറിലെ വാര്‍ത്ത വായിച്ചെങ്കിലും പോര!!!
ടിവി കാണണം, ടിവി കാണണം, എന്ന ചിന്ത കലശലായി. വിദ്യാര്‍ഥികള്‍ ആയ ഞങ്ങള്‍ക്ക് എവിടുന്നാ ടിവി. ഞാന്‍ ഒരു ഐഡിയ ഇട്ടു. സച്ചിയെട്ടന്റെ വീട്!!!

‘അല്ല മൂപര്‍ക്ക് ഇഷ്ടാവോ?’ എന്ന് ആശങ്ക റഷീദു ഭായി വക. ഇയ്യതൊന്നും നോക്കണ്ടാ എന്ന് ഞാനും. അങ്ങനെ ഞങ്ങള്‍ സച്ചിയേട്ടന്റെ വീട്ടിലേക്ക്.

അവിടെ എത്തിയപ്പോള്‍ എന്തോ പന്തികേട്‌. എന്തോ പോയ എന്തോ പോലെയിരിക്കുന്ന സച്ചിയേട്ടന്‍, എങ്കിലും ഞങ്ങളെ കണ്ടപ്പോ പതിവ് പോലെ സ്വീകരിച്ചു. ഞാന്‍ കാര്യം അവതരിപ്പിച്ചു.

സച്ചിയേട്ടന്റെ മുഖം മാറി. ടിവി കേടായി മക്കളെ, ഇന്ന് രാവിലെ. ഓഹോ അപ്പൊ അതാണ്‌ കുരങ്ങന്‍ ചത്ത കാക്കാലന്‍ സ്റ്റൈല്‍ ഇരിപ്പ്. എന്താണാവോ സംഭവിച്ചത്!!!

സച്ചിയേട്ടന്റെ വിവരണം. പിള്ളര്‍ സ്കൂളില്‍ നിന്നും ഉച്ചക്ക് എത്തും. ഞങ്ങള്‍ രണ്ടാളും ജോലി കഴിഞ്ഞു വരുമ്പോ വൈകുന്നേരമാകും. പിള്ളേര്‍ മുഴുവന്‍ സമയം ടിവി കണ്ടിരുന്നു സമയം കളയേണ്ട എന്ന് കരുതി ഞാന്‍ ടിവി അഴിച്ചു പിച്ചര്‍ ടുബിന്റെ പ്ളഗ് ഊരി ഇടും. മുംബയില്‍ ആക്രമണം പേപ്പറില്‍ കണ്ടു ആവേശത്തില്‍  ഞാന്‍  അത് കുത്തിയതാ പിച്ചര്‍ ടൂബിന്റെ ഒരു കഷ്ണം പോട്ടിപ്പോന്നു.

ഏയ്‌ പിച്ചര്‍ ട്യൂബ് കേടായിട്ടൊന്നും ഉണ്ടാവില്ല, ഞാന്‍ പോളി ടെക്നിക്കിലോക്കെ പഠിച്ചതാ, പിച്ചര്‍ ട്യൂബ് കേടായാല്‍, നിറം മാറും എന്ന്  കൂട്ടിച്ചേര്‍ക്കല്‍ . പൊട്ടിയ എയര്‍ സീലിംഗ് കാണിച്ചു തന്നപ്പോളെ എനിക്ക് മനസ്സിലായി, ടിവി പോയി. പക്ഷെ വെറും ഒരു വൈദ്യ ബിരുദം മാത്രമുള്ള ഞാന്‍ ഈ പോളിടെക്നിക്കുകാരോടെ മത്സരിച്ചിട്ട് കാര്യമില്ല. മൌനം ഭൂഷണം…

വാല്‍ക്കഷ്ണം: ടിവി കേടായി എന്ന് ഉറപ്പായ ദിവസം സച്ചിയേട്ടന്റെ ഭാര്യ വളരെ സന്തോഷവതിയായിരുന്നു.  ചോദിച്ചപ്പോള്‍ പറഞ്ഞു അങ്ങനെയെങ്കിലും ആ പഴയ ടിവി മാറ്റി ഒരു പ്ലാസ്മ ടിവി വാങ്ങിക്കാമല്ലോ…

പോളിടെക്നിക്ക് ഐഡിയക്ക്  കടപ്പാട് :   തലയണമന്ത്രം സിനിമ.

Poems and articles by Dr Haroon Ashraf ©

ഇമ്മിണി ബല്യ കോഴിക്കോട്

നൊസ്റ്റാള്‍ജിയ…
വീട്ടില്‍ നിന്നും ദൂരെയുള്ള കോളേജുകളില്‍ ചേര്‍ന്ന് പഠിക്കുകയും, ഹോസ്റ്റലില്‍ താമസിക്കുകയും ചെയ്ത എല്ലാവര്ക്കും പലപ്പോഴും ജനിച്ച ഗ്രാമത്തെക്കാള്‍ പ്രിയങ്കരമായിരിക്കും പഠിച്ച നഗരം. നിങ്ങള്ക്ക് വേണമെങ്കില്‍ അതിനെ വീട്ടില്‍ നിന്നും സ്വാതന്ത്ര്യം കിട്ടിയതിന്റെ ഓര്‍മ്മയെന്നോ അല്ലെങ്കില്‍ നോസ്ടാല്ജിയ എന്നോ വിളിക്കാം…

അതുപോലെ എനിക്കും വളരെ പ്രിയപ്പെട്ടതാണ് കോഴിക്കോട്. ആ കോഴിക്കോടിന്റെ പ്രൌഡഗംഭീരമായ  ഓര്‍മ്മകള്‍ , തിളക്കങ്ങള്‍ എല്ലാം കോര്‍ത്തിണക്കിയ പാട്ടും എനിക്ക് പ്രിയപ്പെട്ടതാവാതെ തരമില്ലല്ലോ. 
രചന നിര്‍വഹിച്ചത് എനിക്ക് വളരെ പ്രിയപ്പെട്ട ഒരു കൂട്ടുകാരനാവുമ്പോള്‍ അതിമധുരം എന്നല്ലാതെ എന്ത് പറയാന്‍.! പറ്റും.
IMMINI BALLYA KOZHIKODE

എന്നാലും സ്വകാര്യമായ ചില അസൂയകള്‍ ഇല്ല എന്ന് പറയുന്നത് നുണയാകും. കേരളത്തില്‍ ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കില്‍ ഒരു പക്ഷെ ഇതിന്റെ ഭാഗം ആവേണ്ടിയിരുന്ന ഒരാളും കൂടെയാണല്ലോ ഞാന്‍. ഞാന്‍ ഇല്ലാതെ അവന്‍ ഒറ്റയ്ക്ക് ഇത്ര നല്ല ഒരു സംഗതി ഒപ്പിച്ചെടുത്തു എന്നതില്‍ എനിക്ക് അസൂയ തോന്നിയില്ലെങ്കിലല്ലേ അത്ഭുതം.
എഴുത്തും രാഷ്ട്രീയവും മറ്റു പലതും കൂടിക്കുഴഞ്ഞ കലാലയ ജീവിതം ബാക്കി വെച്ച അടുത്ത സുഹൃത്തുക്കളില്‍ ഹൃദയത്തിന്റെ ഏറ്റവും അടുത്തുള്ള ഒരാളാണ് മനു. നരിക്കുനിയിലെ NSS ദശദിന ക്യാമ്പ്‌ മുതലാണ്‌ ഞങ്ങള്‍ വളരെ അടുത്തത്. ഒരുപാട് സാഹിത്യ ചര്‍ച്ചകള്‍ , രാഷ്ട്രീയ സംവാദങ്ങള്‍ പിന്നെ പല രാഷ്ട്രീയ സമസ്യകള്‍ക്കും ഉത്തരം കണ്ടെത്താനുള്ള രഹസ്യ ചര്‍ച്ചകള്‍ !
ഇതിനിടയില്‍ എപ്പോളോ, എങ്ങനെയോ സംഗീതം കടന്നു വന്നു. മ്യുസിക് ആല്‍ബം!!! 
ഞാന്‍ കോളേജ് വിട്ടതിനു ശേഷം ഉണ്ടായ ഹോമിയോഫെസ്റ്റ്  ആണ് സംഗതി തുടങ്ങിവെച്ചത്. പിന്നെ പലരുടെയും സംഗീത സംവിധാനം, നാളെ ആല്‍ബം ഇറങ്ങും എന്ന പ്രതീക്ഷയോടെയുള്ള അലച്ചിലുകള്‍ . പല നിര്‍മ്മാതാക്കളെയും കണ്ടു നിരാശയോടെയുള്ള മടക്കങ്ങള്‍ പ്രണയ ഗാനങ്ങള്‍ക്ക് ഇടയില്‍ മാപ്പിളപ്പാട്ട് തിരുകാന്‍ ആവശ്യപ്പെടുന്ന നിര്‍മ്മാതാക്കള്‍ .
ഒടുവില്‍ എഴുതിയതും ഈണം നല്കിയതും എല്ലാം എടുത്തു അലമാരക്ക് മുകളില്‍ തള്ളി, പുതിയതിനുള്ള അന്വേഷണം. അങ്ങനെയിരിക്കെ നിര്‍മ്മാതാവിനെ കിട്ടി കിട്ടിയില്ല എന്ന മട്ടില്‍ ഒരു പൊതി ചിതലരിക്കാന്‍ തുടങ്ങി.
സ്വന്തമായു ഉള്ള സെടുപ്പില്‍ ചെയ്യാം എന്ന ബുദ്ധിയും പ്രതീക്ഷിച്ച വിജയം ആവാതെ ഒരുമാതിരി സന്തോഷ്‌ പണ്ഡിറ്റ് മോഡല്‍ ആയിപ്പോയി. ഇതിനിടക്ക്‌ ഒരു പ്ലാസിബോ ഇറങ്ങിയതും, സാങ്കേതിക മേന്മ ഇല്ലാതെപോയ വിഷുക്കണിയും ബാക്കിയായി. ഞാന്‍ ഡല്‍ഹിയിലേക്കും പോന്നു.
പെട്ടെന്നതാ ഒരു കോഴിക്കോടന്‍ പാട്ടിനു നിര്‍മ്മാതാവ്, പാട്ട് ഫേസ്ബുക്കില്‍ റിലീസ്, കോഴിക്കോട്ടുകാര്‍ എന്ന ഫേസ്ബുക്ക് ഗ്രൂപ്പ് മുഴുവന്‍ പിന്തുണയും, നല്ല രീതിയില്‍ തന്നെ ഒരു പാട്ടും.

പറ, ഞാന്‍ അസൂയപ്പെട്ടില്ലെങ്കില്‍ പിന്നെ ആര് അസൂയപ്പെടും? 😉

ആശയം, രചന : ഡോ മനു മന്‍ജിത്‌
സംഗീതം : രാഗേഷ് ഭവാനി
ഗായകര്‍ : രാഗേഷ് ഭവാനി, സിനോവ് രാജ്, ദീപ്തി ദാസ്
എഡിറ്റിംഗ് : സരിന്‍ കൃഷ്ണ
ക്യാമറ : പ്രവിരാജ് വി നായര്‍
സംവിധാനം, നിര്‍മ്മാണം : ഷോണി റോയി 
Poems and articles by Dr Haroon Ashraf ©

നന്ദി വീണ്ടും വരിക

പെട്ടെന്നാണ് ഒരു ഏറു കൊണ്ടത്‌ . കമന്റു രൂപത്തിലാണ് ഏറു വന്നത്. 
ഹാറൂന്‍ സാര്‍ , അയച്ച മെയില്‍ തിരിച്ചുവന്നു. ഇനിയെന്ത് ചെയ്യണം? ദാ. ഇതിലൂടെ വരാമോ? {email-അഡ്രസ്‌}  (ഒരുകൂട്ടം പറയാനുണ്ട്‌) )

ഒരു പാട് പേര്‍ ഇങ്ങനെ മെയില്‍ അയച്ചും, ചാറ്റിലും ചോദിക്കാറുണ്ട്. രണ്ടു ദിവസം സ്ഥിരമായി ഞാന്‍ വരുന്ന സമയം നോക്കി ചാറ്റാന്‍ വരും. പിന്നെ സാവധാനം വൈദ്യവിദ്യാഭ്യാസത്തെ പറ്റി ചോദിക്കും. 
പിന്നെയും ഒരു ദിവസോം കൂടി ചാറ്റും. അടുത്ത ദിവസം യഥാര്‍ത്ഥ ചോദ്യം വരും. എനിക്ക് ഇന്ന അലര്‍ജി ഉണ്ട്, മാറുമോ, എന്ത് ചെയ്യണം?

ഫ്രീയായി വൈദ്യോപദേശം കിട്ടാനുള്ള സൂത്രങ്ങളാ…

അക്കൂട്ടത്തിലേക്ക്  ഒന്നും കൂടി. ഞാന്‍ കണക്കു കൂട്ടി. പേര് നോക്കുമ്പോള്‍ കേട്ട് പരിചയമുള്ള പേര്. ഇദ്ദേഹം ബ്ലോഗിലെ പുലിയാണെന്നോ പറഞ്ഞു മറ്റൊരു ബ്ലോഗര്‍ കൊടുത്ത ‘അഫിമുഹ സംഫാഷണം’ വായിച്ചിട്ടുണ്ട്. അതാണ്‌ പേര് കേട്ട് പരിചയം.
———————————————————————–
എന്തായാലും ഞാന്‍ മെയിലില്‍ ഒരു മറുപടി കൊടുത്തു. “ആരെ ക്യാ ഹുവാ?”

മറുപടി :

മേരാ വാദാ….
(ഇന്നലെ നിങ്ങടെ യാഹൂലേക്ക് വിട്ട കല്ല്‌ ലക്‌ഷ്യം കിട്ടാതെ തെണ്ടിത്തിരിഞ്ഞു എന്റെ തലയില്‍
തന്നെ പതിച്ചു!
എറിഞ്ഞ കല്ല്‌ ഇപ്രകാരമായിരുന്നു;
‘അങ്ങൊരു ഡോക്ടര്‍ എന്ന നിലക്ക് രസകരമായ ഒരുപാട് അനുഭവങ്ങള്‍
ഉണ്ടാകും. ഒക്കെ ഉള്‍പ്പെടുത്തി ബ്ലോഗില്‍ പോസ്റ്റുകളായി ഇടൂ.
ബാക്കി കണ്ണൂരാന്‍ ഏറ്റു’
വീണ്ടും പറയട്ടെ,
മടിയൊക്കെ മാറ്റി നല്ല മോനായി വാ.
സ്നേഹത്തോടെ,
ട്രിപ്പിള്‍ ശ്രീ കണ്ണൂരാനന്ദ കല്ലിവല്ലി ആസാമികള്‍ !

ഞാനും വിട്ടില്ല:

ഏതായാലും ബൂമറാങ്ങ് എറിയാന്‍ പഠിച്ചില്ലേ?
ഡോക്ടര്‍ അനുഭവങ്ങള്‍ വളരെ കുറവാണ്… അധികം ആ പണി ചെയ്തില്ല…
എന്നാലും ശ്രമിക്കാം…
 നമസ്കാരം, നമോവാകം
നന്ദി വീണ്ടും വരിക 
ഏതോ പഞ്ചായത്ത്‌ 
——————————————————————————
പൊതുവേ എനിക്ക് ബ്ലോഗിലെ പുലികളെയും കഴുതപ്പുലികളെയും ഒക്കെ പുച്ച്ചമാണ്. ഞാന്‍ ആദ്യമേ തന്നെ പരിചയപ്പെട്ട മഹാന്മാര്‍ എല്ലാം നമ്മളെ ആരാടാ ഈ ബൂലോകത്തേക്ക് ഇടിച്ചു കയറുന്ന പുതുമുഖം എന്ന മാതിരി, ഒരു മാതിരി റാഗ് ചെയ്യാന്‍ കാത്തിരിക്കുന്ന സീനിയേഴ്സ് ലൈനില്‍ ആണ് എന്നോട് പെരുമാറിയത്. ബ്ലോഗ്‌ ചെയ്തു ഉണ്ടാക്കീട്ടു ഭക്ഷണം കഴിക്കേണ്ട ഗതികെടില്ലാത്തത് കൊണ്ട് ഞാന്‍ തിരിച്ചു മൈന്‍ഡ് ആക്കിയുമില്ല.
ഈ മുന്‍വിധി കാരണം ബ്ലോഗര്‍ എന്ന് കണ്ടാല്‍ ഞാന്‍ അധികം പിടികൊടുക്കാതെ രക്ഷപ്പെടും. അതുകൊണ്ട് തന്നെ ബ്ലോഗേര്‍സ് കൂട്ടായ്മയില്‍ ഒന്നിലും അംഗവും ആയില്ല.
ഈ ഒരു ബ്ലോഗര്‍ മറ്റൊരു ബ്ലോഗറെ കുറിച്ച് എഴുതിയത് ഒക്കെ വായിച്ചപ്പോളും മുന്‍ ധാരണ അനുസരിച്ച് പരസ്പരം ചൊറിഞ്ഞ് കൊടുക്കുന്ന സാമൂഹിക കലയായെ ഞാന്‍ കണ്ടുള്ളൂ.
ഏതായാലും ആദ്യമായാണ് ഒരാള്‍ നല്ല കാര്യം പറയാന്‍ ഇങ്ങോട്ട് വന്നു കയറുന്നത്. വരട്ടെ എല്ലാം കാത്തിരുന്നു കാണാം… അല്ലെ ശ്രീ സ്വമിജിയാനന്ദാ…?
വാല്‍ക്കഷ്ണം :
എന്തായാലും ആദ്യ ഏറു എനിക്ക് ഇഷ്ടപ്പെട്ടു… പിന്നെ ചൊറിച്ചില്‍ ജന്മസ്വഭാവമാണ്, മാറ്റാന്‍ പറ്റില്ല.

ഈ പറഞ്ഞ ബ്ലോഗര്‍ :കണ്ണൂരാന്‍ 
അദ്ധേഹത്തിന്റെ ബ്ലോഗ്‌ : കല്ലി വല്ലി
പിന്നെ ഞാന്‍ അദ്ധേഹത്തിന്റെ ബ്ലോഗ്‌ നാമം ഉപയോഗിക്കുന്ന മറ്റൊരു ബ്ലോഗ്‌ കൂടി കണ്ടെത്തി.
Poems and articles by Dr Haroon Ashraf ©

ഇര്‍ഷാദിന്റെ ഇഫ്താര്‍

ഇര്‍ഷാദും എന്റെ അയല്‍വാസിയായിരുന്നു. വലതുപക്ഷ രാഷ്ട്രീയ പാര്‍ട്ടികളില്‍ ഒന്നിലെ ഒരു പ്രമുഖ നേതാവിന്റെ ബന്ധു. ഞങ്ങള്‍ കുറച്ചു ഇടതുപക്ഷക്കാരുടെ ഇടയ്ക്കു താമസിച്ചുപോയി എന്നതൊഴിച്ച് മറ്റൊരു തെറ്റും ചെയ്തിട്ടില്ല. വിദ്യാഭ്യാസം കൊണ്ട് എന്‍ജിനീയര്‍. നല്ല മൂര്‍ച്ചയുള്ള ബുദ്ധി.
എന്താണ് കിട്ടിയതെന്കിലും, അത് കഴിച്ചു അടങ്ങി ഒതുങ്ങി ഇരിക്കുന്ന ഒരാളാണ് ഇര്‍ഷാദ്. ഭക്ഷണ കാര്യങ്ങളില്‍ യാതൊരു നിര്‍ബന്ധവുമില്ല. 
ഒരു നോമ്പ് കാലത്ത് റഷീദ് ഭായി നമ്മുടെ ഇര്‍ഷാദിനെ നോമ്പ് തുറക്കാന്‍ ക്ഷണിച്ചു. നല്ല കോഴിയിറച്ചിയും ചോറും കൊടുത്തു സല്‍ക്കരിച്ചു. ഭക്ഷണം കഴിച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ ഇര്‍ഷാദിനു ഒരു സങ്കടം. റഷീദ് ഭായി നമ്മളെ വിളിച്ചു നോമ്പ് തുറപ്പിച്ചു, നമ്മള്‍ തിരിച്ചും എന്തേലും…

അപ്പൊ തോന്നിയ ആവേശത്തില്‍ ഇര്‍ഷാദ് പറഞ്ഞു. “ഭായി, നാളെ നോമ്പ് തുറ ഞമ്മടെ ബക, പിന്നെ സംഭാവായിറ്റൊന്നും ഉണ്ടാവൂല. ഞമ്മള്‍ തിന്നുന്നതൊക്കെ വെച്ച് ചെറുതായിട്ട്”. അങ്ങനെയെങ്കില്‍ അങ്ങനെ എന്ന് റഷീദ് ഭായും.

അങ്ങനെ പിറ്റേന്ന് നോമ്പ് തുറക്കാനായപ്പോള്‍ റഷീദ് ഭായി ഇര്‍ഷാദിന്റെ മുറിയിലെത്തി. ചെറിയ ഒരു മുറിയാണ്. റഷീദ് ഭായി തിരിഞ്ഞും മറിഞ്ഞും നോക്കിയിട്ടും മെഴുകുതിരി പോലെയുള്ള, ചെറിയ 5 കിലോ ഗ്യാസടുപ്പില്‍ കാര്യമായി ഒന്നും വെച്ചുണ്ടാക്കിയ ലക്ഷണമില്ല. ഭക്ഷണം ഓര്‍ഡര്‍ ആയിരിക്കും. 
ആയ ചെറിയ മുറിയില്‍ അങ്ങനെ കാര്യമായ ഭക്ഷണം ഒന്നും ഉള്ളതായും തോന്നുന്നില്ല. ഇര്‍ഷാദ് ഒന്നും കാണാതെ വിളിക്കില്ലല്ലോ, എന്തെങ്കിലും ഉണ്ടാവും. 
നോമ്പ് തുറ സമയമായി, ഇര്‍ഷാദ് ഒരു ഗ്ലാസ് വെള്ളം എടുത്തു കൊടുത്തിട്ട് പറഞ്ഞു, “ഭക്ഷണം നിസ്കരിചിട്ടാക്കാം അല്ലെ?”
റഷീദ് ഭായി തലകുലുക്കി മനസ്സില്‍ പറഞ്ഞു, “ഹാവൂ അപ്പൊ പഹയന്‍ കാര്യമായിട്ട് എന്തോ ഭക്ഷണം കരുതീട്ടുണ്ട്…

അവേശത്തോടെയുള്ള നിസ്കാരം(മുസ്ലിം പ്രാര്‍ത്ഥന). അത് കഴിഞ്ഞു ഇര്‍ഷാദ് ചോദിച്ചു. എന്നാ നോക്ക്വല്ലേ?

ആട്ടെ എന്ന് റഷീദ് ഭായി. ഗ്യാസിന്റെ പുറത്തു നിന്നും രണ്ടു ഗ്ലാസ്‌ നല്ല പലോഴിച്ച ചായ ഇര്‍ഷാദ് മേശപ്പുറത്തു വച്ച്. എന്നിട്ട് ബാഗില്‍ നിന്നും 4  പാക്കറ്റ് ബിസ്കറ്റും എടുത്തു പുറത്തു വെച്ച്. ഭായിക്ക് ഞമ്മള അത്ര ഭക്ഷണം പോര എന്ന് ഞമ്മക്കറിയാം അതോണ്ട് രണ്ടു പാക്കറ്റ് മേങ്ങീക്കുന്നു…

“ഇന്റ പഹയ ഇജ്ജൊരു പാക്കറ്റ് ബിസ്ക്കറ്റൊണ്ടാ നോമ്പ് തൊറക്കണേ? ഇജ്ജു എന്നും അബടെ ബന്നു തിന്നു പൊയ്ക്കോ മേണങ്കി”  എന്ന് റഷീദ് ഭായി പറഞ്ഞു പോയി. മൂപര്‍ക്ക് അറിയില്ലല്ലോ ഇര്‍ഷാദിന്റെ വീക്നെസ് ബിസ്കറ്റ് ആണെന്ന്!!!

Poems and articles by Dr Haroon Ashraf ©

കോയിക്കറീമ് റഷീദ് ഭായിയും…

കൊണ്ടോട്ടിക്കാരന്‍ റഷീദ് ഭായിന്റെ പ്രധാന വിനോദം ഭക്ഷണം ആണ്… നെയ്ച്ചോറും കോയിം ഉണ്ടോ, മൂപ്പര്‍ എന്തിനും റെഡി. ബിരിയാണി ചെമ്പില്‍ കയില്‍ തട്ടിയാല്‍ മൂപര്‍ ഒച്ച കേട്ട് എത്തും.
റഷീദ് ഭായീന്റെ മുറീല്‍ ഒരു ബാല്യ ചാര്‍ത്തുണ്ട്… ഓരോ ദെവസോം എന്താ കഴിക്കേണ്ടത്‌ എന്ന് അതില്‍ നോക്കിയാല്‍ അറിയാം. വിശദമായ മെനു. ഇത് തയ്യാറാക്കാന്‍ തന്നെ മാസങ്ങള്‍ എടുത്തു എന്നാണ് കേട്ടിട്ടുള്ളത്. പ്ലാനിംഗ് കമ്മിഷന്‍ ഇത് തയ്യാറാക്കിയ രീതിയെ പറ്റി പഠനം നടത്തിയിട്ടാണ് പഞ്ചവത്സര പദ്ധതി കുറ്റമറ്റതാക്കിയത്…
ഞായറാഴ്ച അവധിയാണല്ലോ… അന്ന് കോഴിക്കറീം ചോറും. തിങ്കളാഴ്ച രാവിലെ ബ്രെഡും തലേന്നത്തെ കോഴിക്കറി ബാക്കിയുള്ളതും. എന്തൊരു പ്ലാനിംഗ്!!!
ഒരു മാസാവസാനം, പൈസ തീര്‍ന്നു തുടങ്ങിയ ഒരു തിങ്കള്‍, രാവിലെ റഷീദ് ഭായിയെ വിളിച്ചു… 
ആദ്യം കുശലം ചോദിക്കാം, പിന്നെ പൈസയും… കൂട്ടത്തില്‍ ചോദിച്ചു’ “അല്ല ഇന്ന് തിങ്കള്‍ അല്ലെ, ഇന്നലത്തെ കോഴിയും ബ്രെഡും കഴിക്കുകയായിരിക്കും അല്ലെ?”
“അല്ല ചങ്ങായീ മാസം കയിഞ്ഞ്‌, കയ്യിലെ പൈസേം കയിഞ്ഞ്‌, കോയിയാണ് എന്ന് മനസില്‍ നിയ്യത്തും വെച്ച് ഉപ്മാവ്‌ തിന്നാ…”
ഞാന്‍ കുശലമന്വേഷിച്ചു ഫോണ്‍ താഴെ വെച്ചു, പൈസ കടം ചോദിച്ചില്ല!!!
Poems and articles by Dr Haroon Ashraf ©

ഉറക്കവും റെജുവും…

സഖാവ് റെജുവിനെ പറ്റി പറയാതെ എന്ത് ദില്ലി ഡയറി?

റിജുവും ഒരു സിവില്‍ സര്‍വ്വീസ് മോഹിയാണ്. ഉറക്കമാണ് പ്രധാന വിനോദം.
അത്യാവശ്യം രാഷ്ട്രീയവും, ഒരല്‍പം സാമൂഹ്യ സേവനവും, തൊട്ടുകൂട്ടാന്‍ കുറച്ചു അടിപിടിയും ആയി നാട്ടില്‍ പേര് കേള്‍പ്പിക്കും എന്നായപ്പോള്‍ ‘മകനെ നീ സിവില്‍ സര്‍വീസിനു പഠി’ എന്ന് പറഞ്ഞു അറിയപ്പെടുന്ന രാഷ്ട്രീയക്കാരന്‍ കൂടിയായ അച്ഛന്‍ റെജുവിനെ ദില്ലിയിലേക്ക് നാട് കടത്തി.

പോത്ത് പോലെ വളര്‍ന്നെങ്കിലും പ്രായം കൊണ്ട് വളരെ ചെറുപ്പമാണ് എന്നതായിരുന്നു റെജുവിന്റെ പ്രധാന പ്രശ്നം. എനിക്കിനിയും ഒരു പാട് കാലം പഠിക്കാന്‍ ചാന്‍സുണ്ട്, ഞാന്‍ സാവധാനമേ പഠിക്കു എന്ന മട്ട്.

എന്നും അതിരാവിലെ ക്ലാസ്സിലെത്തും… അതിനൊരു മുടക്കവുമില്ല…
ചുണ്ടിനടിയില്‍ ഒരു നുള്ള് ഹാന്‍സ് തിരുകും. ഏറ്റവും പിറകിലെ ബെഞ്ചില്‍ പോയി ഉറക്കം തുടങ്ങും. ഇതാണ് സ്ഥിരം പരിപാടി.

ഒരിക്കല്‍ പാണ്ട സാറുടെ ക്ലാസ്. സഖാവ് പതിവ് പോലെ ആദ്യം തന്നെ എത്തി. ഉറക്കം ആരംഭിച്ചു.
ക്ലാസിനിടയില്‍ ഒരിക്കല്‍ പോലും ഉയരാത്ത ഒരു തല കണ്ടു സാറ് വിളിച്ചു ചോദിച്ചു. “Hey Kerala Man! What are you doing there?”
ഉടന്‍ വന്നു മറുപടി “I am brainstorming, Dont disturb me.”

ഒരു പാട് റിജു കഥകള്‍ കേട്ട് മടുത്ത റഷീദ് ഭായി ഒരിക്കല്‍ ചോദിച്ചു. “അല്ല ഇങ്ങളവുട പാടിപ്പാ ഒറക്കാ? ഈ പഹയനെപ്പോഴും ഒറക്കത്തിന്റെ കിസ്സയെ പറേന്നെ…”

Poems and articles by Dr Haroon Ashraf ©